chris_gomel

Дзесьці болей - дзесьці меней: менавіта так я магу патлумачыць тое, чаму я ў панядзелак бегала за цягніком, у якім паехаў без мяне мой тэлефон, а ўчора ў тым жа цягніку па дарозе дадому асэнсавала, што мой гаманец з усімі дакументамі, грашыма і сімкамі (превед, вэлком! ;)) застаўся ў гатэлю! :((

Трэба было чымсці адплаціць за ўсебаковы посьпех нейкім там вышэйшым сілам: тэлефон я ім не аддала, дык яны самі выбралі, што ў мяне забраць. Усё заканамерна: я стараюся не перажываць і думаць пра аднаўленне дакументаў і, магчыма, сімкі, хоць гэта і знак пераходзіць на вэлком. Хаця ўсё яшчэ спадзяюся, што гаманец знайшлі і мае варшаўскія сябры дапамогуць мне яго адсачыць і забраць. 

А яшчэ ў інтэрнаце не працуе аська, таму сувязь са мной выключна праз мыл і ЖэЖ.

Адным словам, я без капейкі грошай, без тэлефона і без пропуска ў інтэрнат. Калі будзе новы нумар, паведамлю, а пакуль - карыстаемся высокімі тэхналогіямі ;)

Ненавіджу грэбаныя елкі ў горадзе.
Іх ставяць - і значыць вось ён, момант задумацца пра тое, дзе і з кім хочаш сустракаць Новы год.
Ненавіджу гэтае тупое планаваньне гэтай тупой ночы, якая ўсё роўна ніколі не бывае шчасьлівай.

Дылема.
Fucking system!!! У гімназіі давялі да слёз. Ішла туды ўладкоўвацца назад, ТОЛЬКІ дзеля дзяцей, т.б. я ішла з надзеяй, што мне дадуць тыя класы, у якіх я вяла раней. Ну і праблема з размеркаваннем... Мне патрэбна зараз ЛЮБОЕ афіцыйнае месца працы, адкуль я магу прынесьці паперку ў дэканат, каб мяне туды размеркавалі ў красавіку на наступныя два гады (fuck! fuck! fuck!!!!).

У выніку спачатку было ўсё зашыбісь, усё так, як я хацела, але ў апошні момант заявілася яшчэ адна выкладчыца, якая хоча забраць маіх малых ("я так давно не преподавала... пусть ОНА возьмёт старших!"), мала таго, яна будзе лічыцца "асноўнай" настаўніцай, т.б. мне можа нават не застацца гадзін пасля таго, як яна абярэ сабе класы! Я проста, проста ў шоку. Ішла з гімназіі і ліла слёзы. Сама ня ведаю, з-за чаго. Напэўна, з-за таго, што не хачу вяртацца туды, бо гэта будзе забіраць мой час, даваць мала грошай, з-за таго, што я не пабачу маіх класных дзетак, што мне прыйдзецца шукаць нейкую фіктыўную кантору, якая дасі мне паперку для дэканата, каб я магла працаваць, дзе я хачу... ламаць сабе мозг, як абыйсьці размеркаваньне...

РАТУЙЦЕ...(((

Спарадычныя паездкі! Файныя, але спарадычныя... А я хачу лета!!!

Хачу, а яго не будзе. Няма і не будзе!

Падстрыглася. Валасы больш у хвосьцік не збіраюцца...

Хачу хадзіць па траве басанож, хачу купацца, хачу забыць пра працу, пра ўсё-ўсё-ўсё! Хачу чытаць кніжкі і гутарыць з сябрамі...
Эхх, не складаецца лета, не складаецца... Стамілася, а адпачываць не атрымліваецца.
Адзінота паглынае!!! Тыя, каго хачу бачыць, не тэлефануюць, а тыя, хто тэлефануюць, мне зараз непатрэбныя... А сама нікому тэлефанаваць не хачу... У-у-у-у-ууууу :'(((( Адзінота амаль матэрыяльная, яна тут, вакол...

Сёньня вясельле ў былой (калі можна так увогуле сказаць) лепшай сяброўкі: не паклікала... Лімітаваная колькасць гасьцей, я ўпісалася... Што ж, што называецца, мінус адзін... :(

Хачу за горад, хачу на раку, у лес, гуляць, гуляць, дыхаць, жыыыць, а тут... тут я хутка проста памру, узгадвайце сваю сяброўку час ад часу...

Можа хто-небудзь хоча са мной спынам у Львоў 9 зраначку? Гэта апошні шанец мяне ажывіць...

І ў асьцы нікога...
І ў скайпу.
І тэлефон вырубілі.
І адна дома.

Калі ніхто не аб'явіцца, буду ўсю ноч слухаць дэпрэсіўныя песьні і гуляць у Герояў. А потым буду да раніцы варочацца ў халодным ложку і думаць аб сэнсе жыцьця... :(

... што мяне хапіла толькі на фоты на пл. Перамогі, далей ісьці на быдламаскарад жаданьня не было ніякага.
Каб я яшчэ раз пайшла на гэтыя забеларускія святы! Дрэнны з мяне фотакор: эмоцыі перадусім :(

За выключэннем, натуральна, маёй адзнакі па ангельскай.
Паставілі 6. Ну, дапусьцім: я не паўтарала граматыку.

Калі б не адно "але": было там адно з заданняў - перакласьці з ангельскай на зразумелую (рус/бел?!) пісьмова, а потым гэта ўсё зачытаць перад выкладчыкам, а ён будзе па ходу справы ставіць "палачкі" (памылкі) сабе на аркушы. І што б вы думалі: я напісала ўсё беларускаю, бо паўтары гады пытаньнеў на інглішы наконт беларускасці не ўзнікала, так, удакладнялі час ад часу словы, незразумелыя настаўніку, з дапамогай групы. Але на іспыце! На іспыце мне яна сказала: "Давай, хоть один раз в жизни переведи мне по-человечески, на русский!"

... Пасля гэтай фразы я хвілін сем чытала з запінкамі свой пераклад, сінхронна перакладаючы на расейскую, мяняючы ўсе канструкцыі і падзежы, недзе не магла знайсьці адразу адпаведніка - а там жа кожны гук важны! У гэтым заданні я наляпіла гору памылак, а ўсё астатняе ўжо пайшло пад адхон з тым жа настроем... Я ніколі ў жыцці так не запіналася ў адказ на пытаньне "Што для вас значаць сябры?", гэта проста жэсьць...

У выніку мне ўвогуле выйшла 4, але яна мяне пашкадавала і паставіла 6... І што тут дадаць, я паняцьця не маю... Выкладчыца з Расеі, беларускай ня ведае, працуе ў галоўным універы краіны. Пераздаць мне ніхто не дасі, бо станоўчая адзнака. Паплакаць мо?... 16 год вучыла - і наце :(

Отчаянная фраза Александра Куллинковича: «Мы не хотим быть куклами ни под одним из флагов, которые я знаю!» — говорит о многом. Это никак не похоже на взвешенный диалог с системой. Это похоже на капитуляцию.

Пачытайце... Самыя "пярліны", гэта нешта, кшталту "Наши харизматичные рокеры раскачивали родное болото, генерируя энергию духовного сопротивления маразму системы." ды "Не один, разумеется, десятки, сотни жбанковых обоего пола вместо того,чтобы порадоваться долгожданному началу «диалога», бросились сзаполошным криком к компьютерам и микрофонам:

— Ганьба здраднiкам! Легенд Сопротивления больше не будет!"

Нязвыкла чытаць у гэтае паршывае газетцы пра куміраў... Нязвыкла і няёмка. Тым больш, калі праблема пададзеная ў ТАКОЙ, тыповай для іх форме...

Сёньня глядзела на інфарматар у трамваі (бягучы радок) квадратнымі вачыма, калі ён пачаў выдаваць нешта кшталту "З 17 снежня на праезд у грамадскім транспарце адмяняюцца ільготы. У сувязі з гэтым, шматразовыя квіткі на праезд у гарадскім транспарце будуць прадавацца толькі на першую дэкаду снежня, а аднаразовыя квіткі будуць дзейнічаць па 16 снежня ўключна"

Я пра гэта чула. Я пра гэта ведаю! Але нават у мяне было нешта падобнае на шок! "Я знал, что будет плохо, но не знал, что так скоро"... (с) Цой
Мне шкада тых, хто пра гэта ня чуў ці лічыў, што гэта чуткі "клятых оппаў"...
Кушайце, шаноўнае спадарства!... Атрымалі, за што змагаліся, дакладней, за што НЕ змагаліся...

Першы парыў быў: сабраць людзей! Зрабіць мітынг пратэсту! Яшчэ ж ёсьцека час, ажно 3 тыдні!!! А потым... потым "адпусьціла"... Бо што ні зробіш у гэтай краіне, усё будзе ня так. "Так" у нас толькі ідэя з флікерамі... :'(

Гэта пра нас Крылоў басьню сачыніў, тую, якая "Лебедзь, рак і шчупак"... Мы ўсе з вамі - літаратурныя гэроі...)

Продались ли белорусские рокеры властям?

Усе ўжо ў курсе, а для тых, хто ня ў курсе, скажу двума словамі: беларускія забароненыя музыкі пайшлі на дыялог з уладай і ім было прапанаванае супрацоўніцтва са зьняцьцём забароны на іх музыкі. Тыя пагадзіліся.

І тут у нэце пачынаюцца цёркі накшталт "ах, як яны маглі?! брыдка, крыўдна і вапшчэ...". Асабліва кранулі допісы кшталту "выдаляю іх музыку!". Вы што, з глузду паз'язжалі?? Вы слухалі музыку з-за палітыкі? Ці таму, што музыка добрая (+ забароненая! "крута"!) :(

Дык вось, Я ПАДТРЫМОЎВАЮ МУЗЫКАЎ, я б счапіла зубы і слухала б іх нават калі б яны пагадзіліся сьпяваць пад чырвона-зялёным!!! Таму што музыка ў іх НЕ ПРА ГЭТА і ўвогуле яна ПА-ЗА ПАЛІТЫКАЙ!!! Гэта дурноцьце! Нам усё адно прыйдзецца мірыцца з уладамі, калі мы так і ня здолеем нічога ў дзяржаве зьмяніць! І чаму б не пачаць сапраўдны дыялёг з музыкі? А вось з-за такіх "прынцыповых" і да магілы пакрыўджаных на Лу мы і сідзім дупай у дрыгве ўжо колькі год!!! Таму што здольнасьць ісьці на кампраміс - гэта якраз тое, чаго бракуе нашай афіцыйнай "апазіцыі".

.... Якая розьніца, пад якім сьцягам яны будуць на сцэне??? Слова БУДУЦЬ вырашае!!!

Сталі вядомыя падрабязнасьці забудовы Ліс'яй бухты. Хутка там будзе турыстычны комплекс на 5000 чалавек.
Плян забудовы можна паглядзецьтут і тут. Вядома, што любая будоўля на тэрыторыі Ліскі надзвычайна небяспечная: маецца заключэньне гэалагічнай экспэртызы (паглядзець тут і тут)

Адным словам, гэта алес, спадарства. Тыя, хто хоць раз там былі, мяне зразумеюць... Ліска заўсёды была адзіным месцам у Крыме, куды я заўсёды імкнулася, як дадому... :( Крыўдна і немагчыма нічога зрабіць :(

Глядзець яшчэ інфармацыю вось тут.

У Эўропу прыйшла ЗІМА!!!
У Нямеччыне выпаў сьнег!!!

... мне страшна. Хутка будзем у лютым загараць, а ў ліпні хадзіць у футрах. Мне страшна...

... для тых, хто шчэ гэтага не бачыў.
Выціраю сьлёзы, дзякуй, r_d_n





</lj>

Во каг. "Болей за 2 жэтоны ў рукі не даваць"

... Краіна дыбілаў Я люблю гэтую краіну. Бо ня маю іньшай.